ଭାବନା

ମରିଚିକା ଥିଲା ତା ଭଲ ପାଇବା

ଶୋଷ ମୋ ମେଣ୍ଟିଲା ନାହିଁ

କୁହୁଡି ପରି ସେ ଦେଇଥିଲା ସ୍ବପ୍ନ

ଅଦିନେ ଗଲା ଉଭେଇ

ଚାଲି ତା ସାଥିରେ ଭୁଲିଲି ନିଜକୁ

ହୋଇ ଗଲି ବାଟବଣା

ମୋ ଭଲପାଇବା ପ୍ରତିବଦଳରେ

ଦେଇଗଲା ପ୍ରତାରଣା

ଛଳନା ଲୁହରେ ମୋତେ କନ୍ଦେଇଲା

ମୁଁ ଥିଲି ନିର୍ବୋଧ ଟିଏ

ଭୁଲିଗଲା ସିନା ମୋତେ ସେ ସହଜେ

ଏବେ ବି ମୁଁ ଭଲପାଏ

ଅପେକ୍ଷା କରିଛି ସାରା ଜୀବନ କୁ

ତା ଫେରିବା ବାଟ ଚାହିଁ

ଭାବନାକୁ ମୋର ସାଇତି ରଖିଛି

ମୋ ମନରେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ

କିଏ ସେ

ନିଛାଟିଆ ବାଟେ ଏକା ଚାଲୁଥିଲା 

ସୁନ୍ଦରି ତରୁଣୀ ଜଣେ 

ଦେଖି ତାକୁ ଦୂରୁ ପଲକ ପଡେନି 

ନିସ୍ତବ୍ଧ ମୁଁ ସେଇକ୍ଷଣେ 

ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିର ତୋଫା ଜହ୍ନ ପରି 

ନୀରବରେ ଚାଲୁଥିଲା

ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ କରି ଗାଉଥିଲା ଗୀତ 

ଦୂରରୁ ଯେ ଶୁଭୁଥିଲା 

ଫୁଙ୍ଗୁଳା ଥିଲା ତା ଗହରିଆ କେଶ

ଢେଉ ଭାଙ୍ଗେ ପବନରେ 

ଧିରେ ଧିରେ ବଢେ ଛାତିର ସ୍ପନ୍ଦନ 

ଭୟ କିଆଁ ଉଙ୍କିମାରେ

ଡାକିନେଉଥିଲା ତା ସାଥିରେ ମୋତେ

ଅଜଣା ରାଇଜେ କାହିଁ

ହେଲେ ମୋ ବିବେକ ଧରି ମୋର ହାତ

ମନାକଲା ଯିବାପାଇଁ 

ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଲାଗୁଥିଲା ଡର 

ମନେ ଅସଜଡା ପ୍ରଶ୍ନ 

ହେଲେ କିଏ ସେଇ ଅନାମିକା ନାରୀ

ହୃଦୟେ ଛାପିଲା ଚିହ୍ନ

MODERN ବୋହୂ

ବାହାଘର ହେଲା ବୋହୁବି ଆସିଲା 

ଯୌତୁକ ଆଣିଥିଲା 

ହେଲେ ବୋହୁଥିଲା ସହରୀ ସତେଲୋ 

ଶାଶୁ କଣଠେସା ହେଲା

ଚାରି ଦିନ ବୋହୂ ଡେଇଁ ଡେଇଁ ଚାଲେ 

ପିନ୍ଧି ଚାରିଇଞ୍ ହିଲ୍ 

ଘର ଖାଇବା ତା ନୁହେଁ ଲୋ ପସନ୍ଦ 

ଅନଲାଇନ୍ ରେ କରେ ବିଲ୍ 

ଶୋଇ ରହୁଛି ସେ ଆଠଟା ଯାଏଁ ଲୋ 

ନ ଡାକିଲେ ଉଠେନାହିଁ

ପୁଅ ପୋଡାମୁହାଁ କି ଭଲ ପାଇଲା 

ହୀନସ୍ଥା ଯେ ହେଲି ମୁଁଇ

ମୋବାଇଲ ରେ ମୁହଁ ମାଡିକି ବସୁଛି 

ସତେ ଅବା ଠାକୁରାଣୀ 

କି ଟିକଟକ ଯାତରା କରୁଛି 

ସଂସ୍କାର ସେ ଭୁଲିଲାଣି 

ସମ୍ମାନ ଦଉନି ସେବା ବି କରୁନି 

ରହୁନାହିଁ ଘରେ ଯମା 

ଶାଢୀ ଦେଖିଦେଲେ ଛିଟିକି ଯାଉଛି 

ପିନ୍ଧେ ଫଟାଚିରା ଯାମା 

କଜଳ କୁଙ୍କୁମ ଭୁଲି ସେ ଯାଇଛି 

ଅଳତା ବି ଜଣାନାହିଁ 

ବିୟୁଟି ପାର୍ଲୋର ଯାଏ ସେତ ଖାଲି 

ରଙ୍ଗ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ 

ବୁଝାଇବ କିଏ ତାକୁ ଯେ ସତରେ 

ନାକ ସୁକୁ ସୁକୁ ରାଣୀ 

ଆମ ବେଳେ ବୋହୂ ସହୁଥିଲେ ସବୁ 

ଖାଲି ପେଟେ ପିଇ ପାଣି 

ଓଷାବାର କିଛି କରେନାହିଁ ସିଏ 

ପୁରୁଣା ଫ୍ୟାସନ୍ କୁହେ 

ପୁଅ ମୋ ନିଲଠା କେଜାଣି କେମିତି 

ତା ରାଉ ରାଉ ସହେ 

ପାଠ ସିନା ପଢି ଶିକ୍ଷିତ ବୋଲାଏ 

ବୁଦ୍ଧି ଘର ତାର ଶୂନ 

ଯେମିତି ସେମିତି ହଉ ପଛେ ମୋର 

କଟିଯାଉ ଏ ଜୀବନ 

 

କି ଯୁଗ

ତୋସାମଦିଆ ଙ୍କ ଯୁଗ ଆସିଗଲା 

ଧନବଳେ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧି 

ଅଦିନେ ଆସୁଛି ଝଡ ବରଷା କୁ

ଅଜଣା ଯେ ରୋଗ ବ୍ୟାଧି

କାମ ମିଳେନାହିଁ ବଢଇ ବେକାରୀ 

ମିଳୁନାହିଁ ମୁଠେ ଦାନା 

ସରକାରୀ ବାବୁ ଚଢନ୍ତି ମୋଟର 

ଲଗେଇ ନାରଙ୍ଗି ବାନା 

ଦିନ ମଜୁରିଆ କରୁଛି ଚିତ୍କାର 

ଚାଷୀ କରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା 

ବୁଝିବାକୁ ଦୁଃଖ ନାହିଁ କେ ସ୍ବଜନ 

ଅଭାବ ଯେ ଆତ୍ମିୟତା 

ଭୋକ ମେଣ୍ଟିବାକୁ ଘୂରେ ବାରପିଣ୍ଢା

ଭିକ୍ଷା ବୃତ୍ତି କିଏ କରେ 

ଶୀତଳ ପବନ ଖାଇ ସରକାର 

ନିର୍ଭୟେ ଘୁଙ୍ଗୁଡି ମାରେ 

ଅପାଠୁଆ ଏଠି ବାସ୍ତବରେ ପିଢୀ 

କାଗଜ କଲମେ ଜ୍ଞାନୀ 

ଗରିବ ର ଏଠି ବଢୁଛି ଯେ ଚିନ୍ତା 

ଧନୀ ବୋଲାଉଛି ଦାନୀ 

ବଦଳି ଯାଇଛି ଅତୀତ ସଂସ୍କୃତି 

ଅତୀତର ପରଂପରା 

ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସଭ୍ୟତା କରେ ବିକଳାଙ୍ଗ 

ବନ୍ଧା ପଡେ ଚିନ୍ତାଧାରା 

ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଆଜି ର ମଣିଷ 

ଜହ୍ନ ରେ କିଣୁଛି ଯାଗା

ହେଲେ କେତେ ଘରେ ଜଳୁନାହିଁ ଚୂଲି 

ହାଏରେ ସେ ହତଭାଗା

ଦେଶ ଯେ ସ୍ବାଧୀନ ଆମେ ପରାଧୀନ 

ବଦଳୁନି ଚିନ୍ତାଧାରା 

କେବେ ହେବ ଦେଶ ରାମଙ୍କ ରାଇଜ 

ହସିବ ସଂସାର ସାରା

ଫେରିବିନି

ଆଉ ଫେରିନାହିଁ କେବେ ସେ ବାଟରେ 

ଛାଡିଦେଇ ପାଦ ଚିହ୍ନ

ଲାଗୁଛି ଯେମିତି ହୋଇଲା ବିଛିର୍ନ 

କୋଟି ଯୁଗ ଅବସାନ

ମନେ ଆଉ ନାହିଁ ହୋଇଥିଲା କେବେ 

ତା ସାଥିରେ ମୋର ଦେଖା 

ଭୂଲିଯାଇଛି ସେ ପୁରୁଣା ସ୍ମ୍ରତି କୁ 

ଅତୀତେ ଯା ଥିଲା ଲେଖା

ଇତିହାସ ଆଜି ମୋର ଅନୁଭୂତି 

କାହାଣୀ ର ଖୋଲା ପେଡି

ଭଗ୍ନ ଆଜି ସେତ ସ୍ବପ୍ନର କୂଟୀର

ଭାଙ୍ଗିଲା ଅଦିନେ ଝଡି 

ହସିଦିଏ ଆଜି ମୁରୁକି ମୁରୁକି 

ସାଉଁଟି ପୁରୁଣା ଦିନ

ସତରେ କେବେ ମୁଁ ହଜେଇଥିଲି ବି 

ମୋର ସେ ଛୋଟିଆ ମନ

ଭୁଲ କାହାର

ଘର ପୋଡିଗଲେ ସଭିଏଁ ଦେଖନ୍ତି

ମନ ପୋଡିଗଲେ ଦେଖିବ କିଏ

ନିଜ ଲୋକ ଯଦି ବିଶ୍ବାସ ଭାଙ୍ଗିଲେ

ନିଜର କହିଲେ କି ଶୋଭା ପାଏ

ମୁରୁକି ହସିବେ ଉପର ଓଠରେ

ଉଦରେ ବିଷ ଯେ ଭରା

ଖାଇବା ଦାନ୍ତ ଟି ଅଲଗା ହାତୀଙ୍କ

ଜାଣଇ ଦୂନିଆ ସାରା

ଲୋକଦେଖାଣିଆ ମନମତାଣିଆ

ମିଠା ମିଠା କଥା କହି

କରିବେ ହାସଲ ନିଜର ସେ ସ୍ବାର୍ଥ

ଶତ ପ୍ରଲୋଭନ ଦେଇ

ମନ ଜିଣିନେବେ ସମ୍ମାନ କରିବେ

ଭରିବେ ମିଠା ଜହର

ସମୟ ସରିଲେ ନିଜ ବାଟ କାଟି

ଖୋଜିବେ ନୂଆ ସହର

ଗଢିଦେବେ ମନେ ସ୍ବପ୍ନ ର ଉଆସ

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ରଙ୍ଗ ଦେଇ

ସେଇ ସାତ ରଙ୍ଗ ପଡିଯିବ ଫିକା

ସ୍ବାର୍ଥ ସରିଗଲେ ଭାଇ

କହିବା କାହାକୁ ନିଜର ଦୋଷ

ନିଜ ହାତେ ନିଜେ ବାନ୍ଧିଲେ ଫାଶ

କାଦୁଅ ରେ ଗୋଡ ଦେଇ

ଏବେ କିନ୍ତୁ ଭାଇ ସମୟ ଆସିଛି

ନିଜ ଗୋଡ ଦିଅ ଧୋଇ

ଫେରିବ ସିଏ

ପ୍ରଥମ ଦେଖା ର ଅନୁଭୂତି ଆଜି 

ଡାକେ ପୁଣି ହାତ ଠାରି 

କେମିତି ବୁଝିବ ହଜିଗଲା ସ୍ମୃତି 

ପ୍ରେମ ମୋ ଯାଇଛି ମରି 

ହୃଦୟଠୁ ଦୂର ଅଜଣା ରାଇଜେ 

ଗଢିଛି ନୂଆ ଦୁନିଆ

ଆଜି ବି ମଉନେ କୁହୁଳି ଜଳୁଛି 

ଅତୀତ ର ସେଇ ନିଆଁ 

ଆଉ ମିଳେନାହିଁ ସେ ଭଲ ପାଇବା

ତାର ସେଇ ମିଠା କଥା 

ଛଡେଇ ନେଲା ଯେ ଅଦିନ କୁଣିଆ 

ଭାଙ୍ଗିଦେଇ ମୋ ଭରଷା 

ଆଜି ବି ଅକ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ ମୋର ସେଇ ପ୍ରେମ 

ବିଶ୍ବାସ ମୋ ମନେ ଭରା 

ଏ ଜନମେ ନ ହେଲା ଆର ଜନମରେ 

ପାଇବି ମୋ ପ୍ରେମ ପରା 

ଫେରିବ ପୁଣି ସେ ମୋ ଦୁନିଆରେ 

ନେଇ ତାର ଓଠେ ହସ

ଅପେକ୍ଷା କରିଛି ସାରା ଜୀବନକୁ 

ମନେ ନାହିଁ ଅବଶୋଷ 

ଅଫେରା ଅଧ୍ୟାୟ

ଆସିଛି ଚାଲି ମୁଁ ଅଫେରା ବାଟରେ 

ଫେରିବାର ନାହିଁ ଆଉ 

ଅନୁଭୂତି ସବୁ ମନ ମୋ ଲିଭାଏ  

ସ୍ମୃତି ସବୁ ରହିଥାଉ 

ମୋର କଲା କର୍ମ ମୋ ଶେଷ ସମ୍ବଳ 

ଧନ ଜନ ନୁହେଁ ସାକ୍ଷୀ 

କିଏ ମୋ ନିଜର ଆଉ କିଏ ପର 

ବାରିନିଏ ଦୁଇ ଆଖି 

ମୁଁ ଆଉ ତୁ, ତୁ ଆଉ ମୁଁ 

କିଏ ବଡ କିଏ ସାନ 

ମୃତ୍ୟୁ କୋଳେଇଲେ ଦେହ ଭାରି ହେଲେ 

ସମସ୍ତେ ଶବ ସମାନ 

ଗର୍ବ ଅଂହକାର କି ଅବା ଦରକାର 

ଅଲୋଡା ହେବ ସମ୍ପତ୍ତି 

ଛ ଖଣ୍ଡ ବାଉଁଶ ଛିଣ୍ଡା ମଶିଣା ରେ

ହୋଇଯିବ ତୋର ଇତି 

ମିଛ ରାଗ ରୁଷା ମିଛ ପ୍ରେମ ସବୁ 

ମିଛ ଏଠି ଅଭିମାନ

ମିଛେ ଖାଲି ଏଠି କାନ୍ଦନ୍ତି ସଭିଏଁ 

ରଖିବାକୁ ତୋର ମନ

ସ୍ବାର୍ଥ ପାଇଁ ସବୁ ଆସିବେ ପାଖକୁ 

ହୋଇଯିବେ ଆପଣାର

ସରିଗଲେ ସ୍ବାର୍ଥ କରିବେ ଭେଳିକି 

ଦୂରୁ କରି ନମସ୍କାର 

କିଏ ଚିହ୍ନା ଏଠି କିଏ ବା ଅଚିହ୍ନା 

ସବୁତ ମଣିଷ ଜାତି 

ଘୁଷୁରୀ କୁ ଦେଲେ ସ୍ବଛ ପାଣି,ଫଳ 

ହୁଏନି ତା ଆତ୍ମା ଶାନ୍ତି 

ବେଳ ଥାଉ ଥାଉ ହୋଇ ସାବଧାନ 

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଲେ ଆସ୍ବସ୍ତ  ଜୀବନ 

କରୁଯଦି ଭଲ କାମ 

ମଲା ପରେ ତୁହି ତୋର ନାମ ଧରି 

କରିବେ ଜନ ସମ୍ମାନ 

ଏକା

ଦେଖା ହୋଇଥିଲା ଦିନେ ସେ ଭିଡରେ 

ଆଜି କରିଦେଲା ଏକା

କଥା ଦେଇଥିଲା ହାତ ଛାଡିବନି 

ଭୁଲିଗଲା ପଛ କଥା 

ଇସାରାରେ ଯିଏ ମନ କିଣିନେଲା 

ଯେବେ ହୋଇଥିଲା ଦେଖା 

ଆଜିକାଲି ମୁଁ ଯେ ଅଚିହ୍ନା ତା ପାଇଁ 

ଟାଣିଦେଲା ଯବନିକା 

ହାତେ ହାତ ରଖି ଚାଲୁଥିଲା ଯିଏ 

ମୋ ସାଥିରେ ବହୁଦୂର 

ଆଜି ମୋ ହୃଦୟ ହେଲା କାହିଁ ପର

ପାଉନି କାରଣ ତାର 

ହସୁଥିଲା ଯିଏ ମୁରୁକି ମୁରୁକି 

କାନ୍ଧରେ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ରଖି 

କିଏ ମିଳିଗଲା ସାତଜନ୍ମ ବନ୍ଧୁ  

ଅବା ସାମୟିକ ସାଥି 

ଲିଭାଇଦେଲା ସେ ମୋ ଓଠର ହସ

ଭାଙ୍ଗିଦେଇ ନୀରବତା 

ହୃଦୟକୁ ମୋର କରି ସେ ନିର୍ଦୟ 

କାଟିଲା ସମ୍ପର୍କ ସୂତା 

ଟିକେ ଅଲଗା

ନାହିଁ ଆଉ INTERNATION

ନାହିଁ କିଛି GOAL

ଛାଡିଗଲା କରି ALONE

ହୋଇଲି ମୁଁ FOOL

CHANGE ହେଲା ମନ ମୋର 

IRRITATE ହେଲି 

REGRET ମୁଁ କଲି ସେଠୁ 

LOVE କାହିଁ କଲି 

HEART ନେଇ ଖେଳିଦେଲା 

FEELING ସହ ମୋର 

INSANE ପରି ବଦଳିଲା

BEHAVIOUR ତାର

ଜାଣିଥିଲେ ମୁହିଁ ଟିକିଏ BEFORE

ହୋଇ ମୁଁ ନ ଥାନ୍ତି କେବେ ତାହାର LOVER 

ଆଜିଠାରୁ କରୁଛି ମୁଁ ନିଜକୁ PROMISE 

ପ୍ରେମ ସହ ଆଉ କେବେ NO COMPROMISE 

ମୋ ବାପା'

ଆଜି ବି ଜିଇଁଛି ତୁମ ପରିଚୟେ

ତୁମେ ମୋର ଆତ୍ମବଳ 

କିଏ ହେବ କୁହ ତୁମ ସରି ସତେ 

ସ୍ବାର୍ଥ ଆଗେ ଏ କଳିକାଳ 

ଚାଲୁଛି ଆଜିବି ତୁମ ଆଦର୍ଶ ରେ 

ଦେଇ ନାହିଁ ପଛଘୁଞା 

ତୁମ ହାତ ଥିଲେ ମୋ ମଥାରେ ସଦା 

ଲୋଡା ନାହିଁ ଦିଅଁ ପୂଜା 

ଜନ୍ମ ରୁ ଅଧୁନା ଦେଇଅଛ ତୁମେ 

ଅଦେଖା ସ୍ନେହ ମମତା

ଆଜି ବି ନ କହି ସାଉଁଟି ଦେଉଛ

କହେ ତୁମ ନୀରବତା 

ପାଷାଣ କେବଳ ଉପର ମନରେ 

ଭିତରେ ଭାବନା ଭରା 

କିଏ ଅଛି ଏଠି ମିଛ ଦୁନିଆରେ 

ମୋ ବାପାଙ୍କ ସରି ପରା 

ନିଜ କଥା କେବେ ନ ଭାବି ଆଗୁଆ 

ମୋ ପାଇଁ କରନ୍ତି  ଚିନ୍ତା 

ଦୂନିଆ ରେ ଯେତେ ବଡ ଯିଏ ହେଉ

ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପିତା 

ହାତ ଧରି ମୋର ଶିଖାଇଛ ଚାଲି 

ଝୁଣ୍ଟିଲେ ନିଅ କୋଳେଇ 

ସାରା ଦୁନିଆକୁ ଚିହ୍ନେଇଛ ତୁମେ 

ମୋତେ କାନ୍ଧ ରେ ବସାଇ 

ଅଳି ଅର୍ଦ୍ଧଳି ମୋ ସବୁ ସହିଅଛ 

ତୁମ ସ୍ବଳ୍ପ ରୋଜଗାରେ 

ଧନ୍ୟବାନ ହେଲି ମୁଁ ଏଇ ଜନ୍ମେ 

ଜନମି ତୁମ କୋଳରେ

ଲୋଡା ନାହିଁ ମୋର ଧନ କି ସମ୍ପତ୍ତି 

ଲୋଡା ନାହିଁ ରାଜଉଆସ 

ମୋ ବାପା ହୁଅନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ମୋ ଠାରୁ 

ଚିର ରହୁ ଓଠେ ହସ

ତୁମେ ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ 

ହେ ମହାପୁରୁଷ 

ଜୀବନ୍ତ ଦେବତା ମୋର 

ନଇଁବନି କେବେ ମଥା ଯେ ତୁମର 

ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋତେ କର

କେମିତି ସମ୍ପର୍କ

ସ୍ବପ୍ନ ହଜିଗଲେ ଭରଷା ନଇରେ 

ଭାଗ୍ୟର କି ଅବା ଦୋଷ 

ସମ୍ପର୍କରେ ହେଲେ ମତ  ମତାନ୍ତର 

ମନେ ଭରିଯାଏ ବିଷ 

ସ' ରେ ସମ୍ପର୍କ ସ' ରେ ସମ୍ମାନ 

ଭ ରେ ଭରଷା ଲୋଡା 

ସ' ରେ ସନ୍ଦେହ ହୋଇଗଲେ ଥରେ

ଅ' ରେ ହୁଏ ଅଲୋଡା 

ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ହୁଏ ସମର୍ପିତ ଯଦି 

ଉଭୟେ ଉଭୟ ପାଇଁ 

ଦ୍ବନ୍ଦ ଆସୁ ଯେତେ ଝଡ ବର୍ଷା ପରି 

କ୍ଷଣକେ ଯିବ ଦୂରେଇ 

ସାତ ଜନମର କଥା ଦେଇଦେଲେ 

ପ୍ରେମ ହୁଏନି ସଫଳ 

ପ୍ରତି ମୂହୁର୍ତ୍ତ ରେ ମିଳେ ଯେ ଆନନ୍ଦ 

ରହେ ଯଦି ତାଳମେଳ 

ରୂପ ଦେଖି ପ୍ରେମ ହୁଏନି କେବଳ 

ସାମୟିକ ଆକର୍ଷଣ 

ପ୍ରେମ ତ ଅଟଇ ଶାସ୍ବତ ସୁନ୍ଦର 

ନାହିଁ ତା କିଛି କାରଣ 

ମିଳିଗଲେ ପ୍ରେମ କଲେ ତାର ଯତ୍ନ 

ହୋଇଯିବ ଯେ ସଫଳ

ପ୍ରଜାପତି ପରି ଉଡି ଏଠି ସେଠି 

ଭାଙ୍ଗନା କା ବିଶ୍ବାସ ବଳ