Tuesday, September 8, 2020

ଫେରିବିନି

ଆଉ ଫେରିନାହିଁ କେବେ ସେ ବାଟରେ 
ଛାଡିଦେଇ ପାଦ ଚିହ୍ନ
ଲାଗୁଛି ଯେମିତି ହୋଇଲା ବିଛିର୍ନ 
କୋଟି ଯୁଗ ଅବସାନ

ମନେ ଆଉ ନାହିଁ ହୋଇଥିଲା କେବେ 
ତା ସାଥିରେ ମୋର ଦେଖା 
ଭୂଲିଯାଇଛି ସେ ପୁରୁଣା ସ୍ମ୍ରତି କୁ 
ଅତୀତେ ଯା ଥିଲା ଲେଖା

ଇତିହାସ ଆଜି ମୋର ଅନୁଭୂତି 
କାହାଣୀ ର ଖୋଲା ପେଡି
ଭଗ୍ନ ଆଜି ସେତ ସ୍ବପ୍ନର କୂଟୀର
ଭାଙ୍ଗିଲା ଅଦିନେ ଝଡି 

ହସିଦିଏ ଆଜି ମୁରୁକି ମୁରୁକି 
ସାଉଁଟି ପୁରୁଣା ଦିନ
ସତରେ କେବେ ମୁଁ ହଜେଇଥିଲି ବି 
ମୋର ସେ ଛୋଟିଆ ମନ

No comments:

Post a Comment

ଶିଶୁ

କଅଁଳ ବୟସ କୋମଳ ପାଦରେ  ଗୁରୁଜନ ହାତ ଧରି  ଦେଖେ ସେ ଦୂନିଆ ତା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ୍ଷୁରେ  ମନ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି  ଟିକି ହୃଦୟ ତା ଜାଣି ନ ପାରଇ  ସୁଖ ଦୁଃଖ ବଡ ସାନ  ତୂନି ଅଧରରେ...