Friday, August 28, 2020

ସକାଳ

ହେ ହୃଦ ନନ୍ଦନ ତୋ କଳା ବଦନ 
ଦୁଃଖୀ ଜନ ପ୍ରାଣବିନ୍ଦୁ 
ତୋ ଚକାନୟନ ଦେଖି ଦେଲେ ଧନ 
ପାରି ହେବି ଭାବ ସିନ୍ଧୁ 

ରତ୍ନ ସିଂହାସନେ ବିରାଜିଛୁ ସିନା 
ମନ ତୋ ଭକ୍ତି ରେ ବନ୍ଧା 
ଭକ୍ତ ଜନ ପାଇଁ ଛାଡୁ ତୁ ଦେଉଳ 
ଷାଠିଏ ପଉଟି ରନ୍ଧା 

ଧନୀ କି ଗରିବ କିଛି ତୁ ମାନୁନା 
କୋଟି ଭକତଙ୍କ କାଳିଆ ସୁନା 
ଭରଷା ପ୍ରତିକ ଭାବର ଠାକୁର 
ହୃଦୟ ଚାହଁନି କିଛି ତୋ ବିନା 

No comments:

Post a Comment

ଶିଶୁ

କଅଁଳ ବୟସ କୋମଳ ପାଦରେ  ଗୁରୁଜନ ହାତ ଧରି  ଦେଖେ ସେ ଦୂନିଆ ତା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ୍ଷୁରେ  ମନ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି  ଟିକି ହୃଦୟ ତା ଜାଣି ନ ପାରଇ  ସୁଖ ଦୁଃଖ ବଡ ସାନ  ତୂନି ଅଧରରେ...