ଜଳିଗଲା ପରେ ମନ
ଆସରା ଖୋଜୁଛି ଲୁହ ଭିଜା ଆଖି
ତୁଚ୍ଛ ଲାଗେ ଏ ଜୀବନ
ସମ୍ପର୍କ ଭାଙ୍ଗିଲା ସମ୍ମାନ ପାଇଁକି
ମିଛେ ହୁଏ ଲୋକହସା
ହୃଦୟ ବିଚରା ପ୍ରତାରିତ ହେଲା
ଜଣକୁ କରି ଭରଷା
ବୁଝେନାହିଁ କେହି ଶୁଣେନାହିଁ କେହି
ଦରଦି ମଣିଷ କଥା
ନିଜର କିଏ ଯେ ଅଛି ଦୁନିଆରେ
ବୁଝିବାକୁ ମନ ବ୍ୟଥା
ସମ୍ଭାବନା ଯାହା ଥିଲା ଭଲପାଇ
ହଜିଗଲା ଅଦିନରେ
ତୁନି ତୁନି ଆସି ଅତୀତ ର ସ୍ମୃତି
ହସିଦିଏ ନୀରବରେ
ଭାବନା ସାଜିଛି ମୋର ବିଡମ୍ବନା
ଭାଗ୍ୟ କିଆଁ ହେବ ଦୋଷୀ
ନିଜ ଲୋକ ଯେବେ ହୋଇଯିବେ ଶତ୍ରୁ
ଆତ୍ମଗ୍ଲାନି ଦିଏ ଫାଶୀ
No comments:
Post a Comment