ତୁମରି ଫେରିବା ବାଟ
ଆସିଯିବ କହି ଫେରିଲନି କାହିଁ
ଖୋଲା ମୋ ମନ କବାଟ
ଭାବିଥିଲି ତୁମେ ଫେରିବ ନିଶ୍ଚୟ
ଦେଇଥିଲ ମୋତେ କଥା
ହେଲେ କଥା ତୁମ ବାସ୍ତବରେ ମିଛ
ପଶ୍ଚାତାପେ ନଏଁ ମଥା
ନ ଆସିଲେ ନାହିଁ ଦୁଃଖ ଲାଗେ ଖାଲି
ଭୁଲ୍ ଥିଲା ପ୍ରତିଶ୍ରୂତି
ପ୍ରତିମୂହୁର୍ତରେ ହଜେ ପରିଚୟ
ବର୍ତ୍ତମାନ ହୁଏ ଇତି
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
ଶିଶୁ
କଅଁଳ ବୟସ କୋମଳ ପାଦରେ ଗୁରୁଜନ ହାତ ଧରି ଦେଖେ ସେ ଦୂନିଆ ତା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ୍ଷୁରେ ମନ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି ଟିକି ହୃଦୟ ତା ଜାଣି ନ ପାରଇ ସୁଖ ଦୁଃଖ ବଡ ସାନ ତୂନି ଅଧରରେ...
No comments:
Post a Comment