Friday, August 7, 2020

ସ୍ବପ୍ନ

ସ୍ବପ୍ନ ଆସିଥିଲା ସ୍ମୃତି କୁ ନେଇ
ଛାଡିଗଲା ଆଖି ଲୁହେ ଭିଜେଇ
ରହିଗଲା ବାକି ହୃଦୟ ମୋର
ମନ ଖୋଜେ ବସି କାରଣ ତାର

ଅଦିନେ ଆସିଲା ନ ଥିଲା ଜଣା
ଅବା କିଏ ଦେଲା ମୋର ଠିକଣା
ଭୁଲି ଯାଇଥିଲି ପୁରୁଣା କଥା
ଅକାରଣେ ଯାହା ଦିଅଇ ବ୍ୟଥା

ସମୟର ବି ଏ କେମିତି ଖେଳ
ଫେରେଇ ଆଣେ ସେ ପୁରୁଣା ବେଳ
ଯୋଉ ବେଳେ ହସୁଥିଲା ଜୀବନ
ଆଜି କାହିଁ ଦିଏ ବିରତି  ଚିହ୍ନ

କାଲି ଚଲାବାଟେ ଯିଏ ଅତିଥି
ଆଜି ଅଜଣା ସେ ଅଚିହ୍ନା ସାଥି
ଦୁନିଆର ନୀତି ଭାରି ନିର୍ଦୟ
ଯୋଉ ଆଦର୍ଶ ରେ ଭାଙ୍ଗେ ହୃଦୟ

ସ୍ବପ୍ନ ସିନା ଥିଲା ରାତିକ ପାଇଁ
ଆଖି ନିଦ ନେଲା ସାଥେ ଛଡେଇ
ବୁଝେଇ ଲେ ଯେତେ ବୁଝେନି ମନ
ଏକା ରହିଯିବ ସାରା ଜୀବନ


No comments:

Post a Comment

ଶିଶୁ

କଅଁଳ ବୟସ କୋମଳ ପାଦରେ  ଗୁରୁଜନ ହାତ ଧରି  ଦେଖେ ସେ ଦୂନିଆ ତା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ୍ଷୁରେ  ମନ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି  ଟିକି ହୃଦୟ ତା ଜାଣି ନ ପାରଇ  ସୁଖ ଦୁଃଖ ବଡ ସାନ  ତୂନି ଅଧରରେ...