ତୂ ଗଲା ପରେ ପରେ
ବୁଝିବାକୁ କେହି ନାହିଁ ତ ନିଜର
ଦିନ ମୋ କେମିତି ସରେ
ଦିନ କଟେ ସିନା ଯେମିତି ସେମିତି
ରାତିଟା ମୋ ପାଇଁ କାଳ
ଅନୁଭୂତି ସବୁ ମନେ ପଡିଯାଏ
କୋହ ହୁଏ ଅସମ୍ଭାଳ
ଲୁହ ହୋଇ ଝରେ ଛାତିରୁ ରକତ
ପୋଛିବାକୁ କିଏ ଅଛି
ତୁ ଗଲା ପରେ କେହି ନ ପଚାରେ
କେମିତି ଏକା ବଞିଛି
ସ୍ମୃତି କୁ ରଖିଛି ମୋ ପାଖେ ସାଇତି
ନାହିଁ ଆଉ ସେଇ ଦିନ
ଯୋଉ ଦିନେ ଆମ ଦୁଇ ହୃଦୟ କୁ
ଥିଲା ଯେ ଗୋଟିଏ ମନ
ସରି ସରି ଯାଏ ରାତିର ବୟସ
ଆଖିକୁ ଆସେନା ନିଦ
ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିଥିଲି ଜିଇଁବା ଏକାଠି
ମିଳେ ଆଜି ଅପବାଦ
ଅଜଣା ବାଟରେ ଆଜି ମୁଁ ବାଟୋଇ
ହୁଏ ଆଜି ବାଟ ବଣା
କିଏ ଜାଣିଥିଲା ଏମିତି ଘଟିବ
ନ ଥିଲା ଆଗରୁ ଜଣା
No comments:
Post a Comment