Friday, July 31, 2020

ଗର୍ବ

ଆଉ ନାହିଁ ସେହି ଆମ୍ବାସାଡର
କାଲି ର ସେ ରାଜା ଆଜି ବେକାର

ଥିଲା ଦିନେ ସେ ସଂଭ୍ରାତ ର ପ୍ରତିକ 
ଆଜି କବାଡିରେ ହୁଏ ଯେ ବିକା

ମନେ ଦିନେ ଥିଲା ଭାରି ଗରବ 
ଆଜିକାଲି ଗୋଟେ ଅଲୋଡା ଦ୍ରବ୍ୟ 

ସମୟର ଖେଳ କିଏ ବା ଜାଣେ
ବଳି ପଡି ଯାଏ ବିନା କାରଣେ

ସମୟ ଶିଖାଏ ଅନେକ କଥା 
ନ ଭୁଲି କେବେ ତା ମନେ ରଖିଥା 

ସମୟ ଠୁ ନାହିଁ କେ ବଳୀୟାନ 
ହେଜିଲେ ମନରେ ମିଳେ ସମ୍ମାନ 

ଗର୍ବ କ୍ରୋଧ ହିସାଂ ପାସୋରି ସବୁ 
ମାନବ କଲ୍ୟାଣେ ଜୀବନ ଦେବୁ

ମିଳିବନି ସିନା ଧନ ଅଜ୍ରସ 
ଶାନ୍ତି ରେ ନେବୁ ତୁ ଶେଷ ନିଶ୍ବାସ

No comments:

Post a Comment

ଶିଶୁ

କଅଁଳ ବୟସ କୋମଳ ପାଦରେ  ଗୁରୁଜନ ହାତ ଧରି  ଦେଖେ ସେ ଦୂନିଆ ତା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ୍ଷୁରେ  ମନ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି  ଟିକି ହୃଦୟ ତା ଜାଣି ନ ପାରଇ  ସୁଖ ଦୁଃଖ ବଡ ସାନ  ତୂନି ଅଧରରେ...